Ewild al. Eywild Jan, bojar litewski, adoptowany w unii horodelskiej 1413 r. do rodu Ciołków przez Stanisława Brzeskiego, który pieczęć swą z tym herbem przywiesił do aktu unii. We wszystkich trzech egzemplarzach aktu horodelskiego brzmi nazwisko tego bojara Ewild, nie ulega jednak wątpliwości, że imię to jest identyczne z imieniem rodziny Eywildów wzgl. Eywiltów, którą współcześnie i później spotykamy na Litwie i Żmudzi. I tak w r. 1390 występuje na Żmudzi bojar imieniem Eywild, który wraz z bratem swym Eynurem bierze w Królewcu udział w układach handlowych Żmudzinów z Zakonem Krzyżowym. Oczywiście nie ma pewności, czy w obu razach chodzi o tę samą osobę i czy nie można by ich obu utożsamić z Jawiltem (podobnie jak Eymont-Jamont), o którym wspomina Witołd w liście swym do wójta żmudzkiego z r. 1409. Przypuszczać też tylko można, że Dowgird i Daszko Eywiltowicze, którzy w poł. XV w. otrzymują od wielkiego księcia Kazimierza ziemię we włości lidzkiej, są synami horodelskiego Eywilta. Jedyną wskazówką, co prawda wątłą, jest to rzadkie zresztą na Litwie imię. Później z imieniem tym już się nie spotykamy, a Kojałowicz w swym Herbarzu (Compendium) Ewildowi nadaje błędnie przydomek Czuszulowicz, mieszając go z Wojdyłą Kuszolowiczem, który jednak adoptowany został w Horodle do rodu Biała tj. Trzaska. Bałamuctwo powstało stąd, że zawołanie Biała służyło obu herbom, tj. Ciołkowi i Trzasce. Dopiero w r. 1764 zjawia się w Aktach Wileńskich szlachcic litewski Jan Eywild, lecz związku z imiennikiem jego z r. 1413 wykazać się nie da.
Kutrzeba St. i Semkowicz Wł., Akta unii Polski z Litwą; Prochaska A., Codex epist. Vitoldi nr 67 i 398; Dokumenty Moskowskago Archiwa Min. Just. t. I s. 46; Akta izdawaj. Wileńsk. Komm. t. XIII; Semkowicz Wł., O litewskich rodach bojarskich, zbratanych z szlachtą polską w Horodle 1413 r. (Rocznik Pol. Tow. Heraldycznego t. IX, s. 255; Boniecki A., Poczet rodów WXL. oraz tegoż Herbarz Polski sub voce.
Władysław Semkowicz